Cemal’e

Bir ışık fırçasının ucunda

Ressamın düşüncesi

Renklerin diliyle

Bizim dağları anlatıyor.

Yeşile biraz turuncu

Biraz da ala yeşil katıyor

Vakit daima tan öncesi.

Dağlar karanlığını soyunuyor

Bir yerden dönüyor

Bizim dağlılar.

Elleri kocaman

Elleri mübarek

Ekmeğimizi çıkaran eller

Kollarını açmışlar

Kucaklamak ister gibi dağları.

Bilmem neden

Evler hep öyle ak.

Ve hepsinin önünde

Nöbet tutuyor

Bir sıra selvi kavak.

Toprak, bizim bildiğimiz

Önünde eğildiğimiz toprak

Renklerin diliyle

Bizim dağları anlatıyor

Bir ışık gibi fırçasının ucunda

Ressamın düşüncesi.

Yeşile biraz turuncu

Biraz da ala yeşil katıyor.

Vakit daima tan öncesi