gizli bir mantık vardır bekleyiş düzeninde –

umut parlar bekleyenin

bekleyen gözlerinde;

baharı bekler ağaç, ağaç da kuşu bekler,

kuşsa yuva kurmayı

ilkbahar günlerinde.

tohum güneşi bekler, toprak minik tohumu büyütmek için onu

tansıksal cevherinde.

kaynağı bekler ırmak, ırmağı bekler deniz,

kıyı dalgayı bekler

öpmeye tanyerinde.

balkonda delikanlı işaret bekler belli

gördüğü sevgiliden

düşlerinden birinde.

genç kız gelinlik bekler, düğün ve gerdek bekler.

çocuk oyuncak bekler

bizden her seferinde.

aslında beklemek hiç bitmeyen bir özlemdir

her varlığın özünde,

hem de en derininde.

yoluk bir kartal gibi dalıp giden gözlerle

ya ben ne bekliyorum

yaşlılık göklerinde?