bir yanı Leylâ

yokluğundur yankılanan suların ötesinde her gece

her gece dokuz yerimden vururlar beni yâr

kanatlanmış atlar gibi geçerim

rüyalarından...

Hesaba çekilirim geceler boyu sonra

gözlerinin karasından

bilmezler dâra çekildiğimi saçlarında bin kez

sonra kenâra çekildiğimi

bilmezler

esmer bir ateş var içinde ey ölü nedir bu derler

leylâ derim, gözlerin diyemem

diyemem...

Suların ötesinde bir esmer gül açar akşamları

adı leylâ, rengi leylâ, kokusu leylâ

o yüzden siyahlar giyinirim hep ben

saçlarımı o yüzden tarayamam

siyaha mübtelâ oluşum ondandır

ondandır dalgın dalgın bakışım sulara

bilmez misin

semâya bakıp bakıp ağlayışım

ondandır...