Babamla gurur duyuyorum desem farklı, çarpıcı bir şey demiş olmam elbette. Herkes

babasını sever. Ancak benim babam aynı zamanda hayatımda yol göstericim, sanat ustam,

örnek aldığım ressamım. Ressam bir baba olarak beni sanat yolumda teşvik etmesi zorla￾madan, dayatmadan uzak yaklaşımlarla bir hayli belirleyici oldu. Kural koymadan, yumu￾şacık fırça dokunuşlarıyla çizmiş oldu gönül vereceğim yolu.

Çocukluk yaşlarımda fırçayı yenice tutmayı başarmışken, oturup birlikte resim çizer￾dik. Her hafta sonu köyde yaşayan dedemle nenemi ziyarete gittiğimizde, babam sıkça

onların portrelerini çizmeye koyulurdu. Portreyi seviyordu, anne ve babasının simalarını

çizmeye ayrı bir eğilimi vardı. Ben de yanına oturup ilk çizim denemelerimi yapıyordum.

Benim, elbette acemi “eserlerimi” incelerken hep beraber gülüyorduk. Kimin kime benze￾diğini anlıyorduk böylece

Ancak her sanatsal uğraşta olduğu gibi resim işi de yıllar içinde bana sebat, kararlılık,

disiplin gerekliliğini dayattı. Bunları da usul usul babamdan öğrendim. Çok yalın bir şey

ki babam olmasaydı, olmazdı bu iş. Bugün gönül rahatlığıyla kaderime, babama, ustama

minnetarım diyebiliyorum! Canım babam, güzel ustam- nice sağlıklı, yaratıcılık dolu yılla￾rımız olsun hep beraber! İyi ki varsın, iyi ki babamsın ressam Kamber Kamber!

Ressam: Kamber Kamber