Dargınlığım yılların dallarında asılı.

İsyan ediyorum yaşıma,

Ne tez kaçtı benden dağların doruklarına...

Utanmadı mı hiç dik başımdan?

Anılarım kaldı örülmedik, yaslı,

İçimde kaybedilen zamanın hatırası da

Ümitlerin boşunalığında kaybolup gitti

Yıldızlar dans ederken bir gece yarısında.

Zaman aldı götürdü beni, benden habersiz.

Samanyolu’nda yıldızlar sevincinden şımardı.

Dökülen güz yaprakları gibi,

Boşlukta kendimi ararken seni buldum -

Gözlerim gözlerini içerdi, yeşerirdi umut dallarım.

Ulu dağların eteklerinde bir yürek çırpıntısı

Kanatlandı kanatlanacak sökülen sırlardan azade

Gönül bahçesine konacak...

Kırılası ayna, beni benden ettin.

Niye?