Mart‘ın ilk günlerinde.

Çalarken kapımı şahsi baharım,

yeni açan erguvan çiçeklerine

hücum eden arılardan korkuyorum.

Korkuyorum çünkü her biri

bir şeyler alıp götürüyor sormadan;

umutla beklediğim

özel mevsimimin ilk gününde.

Giderken ardında bıraktıkları

canlı bir hurda...

Durun,

yaşayamadığım baharın ilk günlerini

benden etmeyin, diyemiyorum;

meram anlatamıyorum nedense

vakitsiz karlar düşen

çığı kopmaya hazır saçlarıma.

YAŞAYAN ANILAR

Yılları aylara bölmedim

ayları güne

adım adım düpedüz

körü körüne geçtim üzerlerinden.

Onların günahlarını yaşıyorum şimdi.

Saçlarıma karlar düştü vakitsiz

kardelenler sandım ben onları

aslında her biri

beşinci mevsimin çiçeği...

Yarınlarla avuttum hayallerimi.

Dağ başında

kurumuş çeşmelerin

kurnalarında su damalsı aradım;

pınar taşlarında bıraktığım anıları

yeşil yosun sarmış

yılların yollarında izlerimi aradım.

İzlerim –

Acem halısı çimen altında kalmış.

DURHAN ALİ